چه كس نزد خدا محبوب‌تر از حضرت يحيى بن زكريّا بود مردم با او عداوت كردند تا او را كشتند ، و كدام بنده نزد خدا محبوب‌تر از حضرت على بن ابى طالب بود ، از مردم آن آزارها را كشيد كه مىدانى ، و چه كس نزد خدا محبوب‌تر از حضرت حسين بن على عليه السّلام بود ، مردم آزار او كردند تا او را شهيد نمودند « 1 » . و بدان كه در فقرات فرمايشات حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله اشعار فرموده‌اند به فضيلت قرآن بر دعا ؛ زيرا فرموده‌اند : قرآن را شعار خود كرده‌اند ، و دعا را دثار خود نموده‌اند ، و شعار جامهء ملاصق بدن را مىگويند ، و دثار را بر جامهء ديگر كه بر بالاى آن پوشند اطلاق مىكنند ، و جامهء ملاصق بدن اختصاصش به آدمى بيشتر مىباشد ، و احاديث در اين باب اختلاف دارد ، از بعضى احاديث افضليّت قرآن ظاهر مىشود ، و از بعضى افضليّت دعا ، و بعضى چنين جمع كرده‌اند كه اگر معنى قرآن را يابد قرآن بهتر است ، و اگرنه دعا ، و بعضى برعكس گفته‌اند . و آنچه اين خاكسار را به خاطر مىرسد آن است كه : نسبت به احوال مختلف مىباشد ، و آدمى بايد طبيب نفس خود باشد ، و در هر حالى آنچه مناسب آن داند خود را بر آن بدارد و گاه است كه آدمى را حالتى بهم مىرسد كه قرآن آدمى را بيشتر مرغوب است ، و گاه است كه آدمى را دعا بيشتر به اصلاح مىآورد ، و گاه است كه ميان دعاها دعاى خاصّى آدمى را باعث قرب مىشود ، مثل آنكه گاه هست كه آدمى در مقام خوف است ، اگر خوف سهلى دارد ، مناسب آن است كه دعاهائى كه مشتمل بر تخويف است بخواند ، تا چون مادّه‌اش مستعد شده است باعث كمال آن صفت گردد ، و اگر خوف بسيار دارد دعاهاى رجا بخواند كه خوف بسيار به يأس مىانجامد ، و همچنين در باب رجا و ساير صفات نفسانى ، و همچنين در باب قرآن

--> ( 1 ) بحار الانوار 67 / 260 .